این کاغذهای رنگی چند تیکه

 

بادبادکهای بلند پرواز . که بودن در بلندی ها را می دانند . آموخته اند و آمیخته باپرواز . نادانسته از قدرت و توان خود . کاغذهای کاهی خودخواه . رقصیدن در بلندی تر ها را عشق دارند . بی اعتنا به آستانه خود . که طول نخی است در دستان کودکی ،کوچکی .یا کمی بزرگتر . شاید بدانند . ولی بی قرار و غران .همیشه می رقصند .و می خندند . به دنیا . به ما . شاید هم به ما . که به دنیا بخندیم . که بفهمیم این دنیا . زرق است . برق است . هیچ است . بادبادکهای بلند پرواز .